'Huilen kan ik niet meer, maar nu heb ik een plek': nabestaanden over het MH17-monument
Zwolle – Op 17 juli 2014 vond een van de meest tragische gebeurtenissen in de recente geschiedenis plaats: de ramp met vlucht MH17. Het Malaysia Airlines vliegtuig, onderweg van Amsterdam naar Kuala Lumpur, werd boven Oost-Oekraïne neergeschoten. Alle 298 inzittenden kwamen hierbij om het leven. Nu, tien jaar later, staat Nederland stil bij deze ramp. De Zwolse kunstenaar Ronald A. Westerhuis maakte het Nationale MH17 monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers.
Het MH17-monument werd drie jaar na de ramp, op 17 juli 2017, onthuld in Park Vijfhuizen bij Schiphol. Westerhuis herinnert zich de rampdag alsof het gisteren was. “Ik was in mijn studio in Shanghai toen mijn assistent me vertelde dat er een vliegtuig was neergeschoten. Een vliegtuig met 196 Nederlanders aan boord. Mensen die gewoon op vakantie gingen,” zegt Westerhuis.” Ze hadden net lunch gehad en dan zomaar ineens … alles weg”.
Zomaar ineens … alles weg
Het ontwerp van het monument begon met een persoonlijke drijfveer van Westerhuis om iets te doen ter nagedachtenis aan de ramp. Dit uitte hij in gesprek met Peter Potman, consul-generaal in Shanghai. Twee jaar later kwam hij via de consul in contact met Thomas Gansman, een nabestaande. Ondanks dat de inschrijving voor het monument gesloten was, werd Westerhuis’ ontwerp alsnog in overweging genomen.
Westerhuis wilde een plek creëren waar mensen hun verdriet konden uiten, maar ook troost konden vinden. “Voor mij was het wel een hele zoektocht. Toen ik daadwerkelijk de vraag kreeg om een ontwerp te maken, toen werd het eigenlijk heel moeilijk. Ik wilde een serene plek creëren,” aldus de kunstenaar. Het resultaat is een indrukwekkende achterwand van staal, dat voor Westerhuis symbool staat voor verdriet. “Staal verandert met de tijd, net zoals verdriet. Het roest, maar lost ook op” legt hij uit.
Staal verandert met de tijd, net zoals verdriet. Het roest, maar lost ook op
In het midden van de massieve stalen wand is een oog geplaatst, een soort doorkijk: “Het verdriet is natuurlijk enorm, maar je hebt ook een doorkijk nodig naar de toekomst.“, vertelt Westerhuis. “Het bijzondere is wel dat je de vliegtuigen van Schiphol door het oog ziet opstijgen.”
Voor de achterwand staat een roestvrijstalen sculptuur in de vorm van een iris, waarin de namen van alle slachtoffers zijn gegraveerd. “De platte kant van de bolvormige iris symboliseert het gemis van de slachtoffers. De namen die op de plaats zijn gegraveerd blijven voor eeuwig in het roestvrijstaal bewaard.”
Huilen kan ik niet meer. Ik heb vier jaar gehuild om mijn zoon. Maar ik heb nu eindelijk een plek waar ik naartoe kan, Nabestaande

Het monument werd drie jaar na de ramp onthuld. Hierbij waren honderden nabestaanden, vertegenwoordigers van de Nederlandse overheid en internationale gasten aanwezig. Voor Westerhuis was dit een bijzonder emotioneel moment. “Ik had nog nooit het opnoemen van de namen gehoord. Ik werd heel emotioneel en moest heel erg huilen,” herinnert hij zich. Een oudere vrouw, die naast hem zat, zei hem: “Huilen kan ik niet meer. Ik heb vier jaar gehuild om mijn zoon. Maar ik heb nu eindelijk een plek waar ik naartoe kan.”
Het MH17-monument is dagelijks te bezoeken en elk jaar op 17 juli vindt er een speciale herdenking plaats. Een plek van verdriet en troost, waar de herinnering aan de slachtoffers van de MH17-ramp in ere wordt gehouden.

![ZWOLLE – Het plein bij De Lichtmis stond zaterdagmiddag zwart van de mensen toen Henk Wijngaard in zijn iconische gele Scania 81 het terrein opreed. Fans klapten, riepen massaal “Henkie! Henkie!” en langs de A28 lieten vrachtwagenchauffeurs luid hun claxon horen. Even leek de tijd terug te schieten naar de hoogtijdagen van Met De Vlam In De Pijp. Al ver voor de aankomst stond het terrein afgeladen vol. Vrachtwagenliefhebbers, fans van het Nederlandstalige lied en nieuwsgierigen uit de regio verdrongen zich rond de parkeerplaats om niets van het moment te missen. Eén wens: een vierkante gehaktbal Onderweg richting Zwolle liet Wijngaard tijdens de live-uitzending van RADIONL weten dat hij eigenlijk nog maar één grote wens had voor deze bijzondere dag: een vierkante gehaktbal van De Lichtmis. En natuurlijk werd dat geregeld. Toen de truck het terrein opdraaide, stond eigenaar Peter Hoekman al klaar met de beroemde gehaktbal. “Hé Henk, welkom bij De Lichtmis. Ik heb hier voor jou een lekkere gehaktbal,” klonk het bij aankomst. Henk hoefde niet lang na te denken over zijn antwoord. “Ik zat al op die vierkante gehaktbal te wachten,” grapte hij zichtbaar genietend. [caption id="attachment_ID" align="alignnone" width="1920"] Henk Wijngaard geniet in zijn truck van de beroemde vierkante gehaktbal van De Lichtmis - Foto © RTV Focus Zwolle[/caption] ‘Henkie! Henkie!’ Bij de aankomst barstte het publiek los. Vanaf alle kanten klonk applaus en werd zijn naam gescandeerd. “Henkie! Henkie! Henkie!” riepen de aanwezigen aaneengesloten toen de gele truck langzaam het terrein op reed. Voor Wijngaard zelf was het zichtbaar een bijzonder moment. De volledig gerestaureerde Scania 81 is voor veel fans onlosmakelijk verbonden met zijn grootste klassiekers en met de tijd waarin hij met zijn muziek de vrachtwagenwereld een eigen stem gaf. [caption id="attachment_ID" align="alignnone" width="1920"] Henk Wijngaard arriveert bij De Lichtmis met zijn iconische Scania 81 - Foto © RTV Focus Zwolle[/caption] Toeterende vrachtwagens op de A28 Ook na de aankomst bleef het spektakel doorgaan. Vrijwel iedere vrachtwagen die langs De Lichtmis over de A28 reed, liet luid de claxon horen. Echte vrachtwagenfans hadden hun truck zelfs even aan de kant gezet om het moment van dichtbij mee te pikken. Onderweg naar Zwolle was al duidelijk hoe groot de impact van Wijngaard nog altijd is. Op viaducten stonden mensen te zwaaien en langs de route waren spandoeken te zien. “Kijk die viaducten hier,” zei Henk zichtbaar geraakt tijdens de rit. “Vol met mensen.” [caption id="attachment_ID" align="alignnone" width="1920"] De iconische gele truck van Henk Wijngaard trekt veel publiek bij De Lichtmis in Zwolle - Foto © RTV Focus Zwolle[/caption] Herinneringen aan Johnny Hoes Tijdens de rit haalde Wijngaard herinneringen op aan het begin van zijn carrière. Hij vertelde over Johnny Hoes, de producer die hem hielp met zijn eerste grote stappen in de muziek. “Ik zie hem nog zitten. Wat gaan we doen, wat gaan we doen? Ik zei: een album maken, met vrachtwagenliedjes. Toen zei hij: alleen maar vrachtwagenliedjes?” Het bleek een gouden ingeving. De liedjes maakten Wijngaard tot een icoon onder chauffeurs. Volgens veel fans zijn er zelfs mensen chauffeur geworden door zijn muziek. Van Oude Pekela naar Italië Wijngaard vertelde ook over zijn eigen tijd op de vrachtwagen. “Ik kwam met mijn vrachtwagens niet verder dan Oude Pekela,” zei hij. Later ging hij rijden voor Amerikanen en kwam hij voor het eerst in Italië. De Scania 81 werd in die jaren veel meer dan alleen vervoer. Het was zijn rijdende thuis. “We hebben vloerbedekking erin gelegd. Hij leek fantastisch vanbinnen. Mijn breakie-breakie zat bovenin en mijn cassettespeler draaide de hele dag Eagles, mijn favoriete band.” Bij De Lichtmis kwam zaterdag alles samen: nostalgie, vrachtwagens, muziek en een mensenmassa die Henk Wijngaard nog altijd op handen draagt.](https://rtvfocuszwolle-images.b-cdn.net/wp-content/uploads/2026/05/20260509_130802-220x150.jpg)




