Terrasjes vol, bankjes bezet: Zwolle viert eerste lentedag al in februari

Zwolle – Het voelde woensdag als april, maar de kalender zei toch echt: februari. In Zwolle greep iedereen zijn kans. Zodra de zon doorbrak, stroomden terrassen, parken en bankjes vol. De eerste échte lentedag van het jaar – en dat al vóór maart.

Een plekje in de zon? Dat was zoeken. Door de laagstaande winterzon bleven veel terrastafels in de binnenstad hardnekkig in de schaduw liggen. Waar je ’s zomers overal zon hebt, moest je nu echt aan de randen zijn. Vooral langs de stadsgracht en op open plekken rond het water waren de beste zonspots te vinden.

Tussenstop bij het Havenkantoortje

Op een bankje aan de achterkant van het Havenkantoortje op het Rodetorenplein zaten twee fietsers uit Stadshagen uit te puffen. Ze waren net terug van een ritje naar Tuinland.

“Ja, we zijn naar de Tuinland geweest,” vertellen ze lachend. “Even een rondje andere kant van Zwolle. Dit is gewoon een tussenstopje.”

Binnen blijven was geen optie. “Heerlijk toch? Jammer om binnen te blijven met dit weer.” Toch slaan ze het terras vandaag bewust over. “We hebben deze week al een keer op het terras gezeten,” klinkt het nuchter. “Dus vandaag maar even niet. Twee keer in één week is ook wat.”

Ze genieten zichtbaar van het uitzicht over het water. “Mooi plekje hier. Even mensen kijken, beetje zon meepakken. Dat is al genoeg.”

Parken vol, stoelen in beweging

Ook in de parken langs de stadsgracht lag het gras vol met groepjes vrienden, gezinnen en stelletjes. Fietsen lagen in het gras, jassen gingen open en zonnebrillen verschenen uit tassen. Sommige terrasstoelen werden langzaam meegedraaid met de zon, op zoek naar dat ene perfecte straaltje licht.

Wie te laat kwam, moest genoegen nemen met een half schaduwplekje of wachten tot er ergens een stoel vrijkwam. Zwolle leek even collectief besloten te hebben: dit pakken we mee.

Mageneetvissen

Verderop bij de gracht was het lachen geblazen bij een moeder en haar zoon die fanatiek aan het magneetvissen waren. “Is dit een kogel?” vroeg de jongen bloedserieus toen er een stuk metaal uit het water kwam. Meestal halen ze bierdopjes en schroeven boven, maar vandaag leverde het in elk geval een goed verhaal op.

Even geen zorgen

Tussen de zonaanbidders zaten ook Zwollenaren zonder vaste woonplek. Voor hen betekende deze dag misschien nog wel meer dan voor anderen. Op een bankje werd gelachen, handen uit de mouwen, gezichten in de zon. De zorgen verdwijnen niet, maar voor een paar uur voelde het simpel: warmte op je huid, licht in je gezicht.

En dat gold eigenlijk voor iedereen in de stad.