Zwolle – Zonder Han Prins had Zwolle er héél anders uitgezien. Veel van wat we nu zo vanzelfsprekend als historische binnenstad beschouwen, was dan met de grond gelijkgemaakt. Het Huis met de Hoofden, het Pestengasthuis – allemaal zouden ze verdwenen zijn. Maar gelukkig stak de Zwolse tekenaar en ontwerper er in de jaren zestig en zeventig een dikke stok voor.
Met vlijmscherpe pentekeningen liet Prins zien wat er misging als de onzalige sloopplannen van het stadsbestuur zouden doorgaan. Geen fraaie gevels meer, maar blokkendozen en asfalt. Dankzij zijn kritische blik en onvermoeibare strijdlust kreeg Zwolle het gezicht dat we nu koesteren.
“Het grootste deel van het bordes heet nu Han Prinsbordes. Alleen de strook langs de Grote Kerk blijft Grote Kerkplein, zodat postbodes, bezorgers en bruidsparen niet helemaal in de war zijn. ‘Een geniale oplossing, vonden wij,’ – Wethouder Anja Roelfs
Bordes krijgt naam
Zaterdag eerde de stad hem met een passend gebaar: het bordes van het Zwolse stadhuis draagt voortaan de naam Han Prinsbordes. Wethouder Anja Roelfs overhandigde het nieuwe naambord aan zijn weduwe, Joukje Prins.
“Een vernoeming is meer dan een bordje. Het is een eerbetoon aan iemand die de stad heeft behoed voor kaalslag,” sprak Roelfs bij de onthulling.
Wandeling en expositie
De Vrienden van de Stadskern grijpen het 100ste geboortejaar van Prins aan om zijn werk in de spotlights te zetten. In de hal van het oude stadhuis zijn twaalf van zijn tekeningen te zien, die het verhaal van de beruchte stadhuiskwestie vertellen. Ook Stadkamer Centrum doet mee: daar staat een digitale tafel vol schetsen van Prins, en er hangen panelen met informatie en schilderijen.
Wie echt in zijn voetsporen wil treden, kan de speciale Han Prins-wandeling maken door de stad. Die voert langs vijftien plekken die hij tekende, met QR-codes die het verleden tot leven brengen.
Kritische blik
Met zijn pen wist Han Prins meer te bereiken dan menig bestuurder. Hij liet niet alleen zien hoe plannen níet moesten, maar bood ook alternatieven. Precies daardoor bleven historische parels behouden en kreeg Zwolle een stadhuis mét bordes dat nu – terecht – zijn naam draagt.
