EconomieNatuur & DuurzaamNieuws uit ZwolleVoorpagina

De PMD-winkelcentrumcontainers gaan dicht: wij doken in de zakken en begonnen aan een statiegeldexpeditie

Zwolle –  Even een extra zak PMD wegbrengen bij het winkelcentrum? Of na een bezoek aan de glasbak die vieze plastic tas meteen in de PMD-container ernaast gooien? Dat kan nu nog gewoon. Maar niet lang meer. Zwolle zet 34 openbare PMD-containers achter de ROVA-pas. Wie ze straks wil openen, moet daarvoor eerst toegang aanvragen.

En juist tijdens een doodgewoon rondje afval wegbrengen merk je hoe handig zo’n vrij toegankelijke PMD-container bij het winkelcentrum kan zijn. RTV Focus dook in de eigen voorraad glas, blikjes en flessen en begon aan een statiegeldexpeditie door Zwolle.

Het resultaat: meerdere afvalcontainers en automaten, een winkelwagen, plakkende handen, verschraald bier, geweigerde flessen en uiteindelijk toch een aardig bedrag aan statiegeld.

Straks gaat de klep niet meer zomaar open

Maar eerst terug naar die ondergrondse PMD-containers die straks niet meer zomaar open gaan. De 34 openbare PMD-containers staan vooral bij winkelcentra en zijn nu nog vrij toegankelijk. Klep opentrekken, PMD erin en klaar.

Dat gaat veranderen. Straks heb je een ROVA-pas nodig én moet je vooraf toegang aanvragen om zo’n openbare PMD-container te kunnen openen. Bij die aanvraag vraagt ROVA om het nummer van de container.

Even een extra zak meenemen omdat de PMD-container thuis vol zit? Of na het wegbrengen van je glas de plastic tas meteen bij het PMD gooien? Zonder aangevraagde toegang gaat de klep straks niet meer open.

Volgens de gemeente is de maatregel nodig omdat er nu te vaak verkeerd afval in de openbare PMD-containers belandt. Daardoor kan ook goed gescheiden PMD uiteindelijk niet meer worden gerecycled.

Wethouder Paul Guldemond: „Goed afval scheiden begint ermee dat het juiste afval in de juiste container terechtkomt. Nu belandt er helaas nog te vaak ander afval in de openbare pmd-containers, waardoor ook goed gescheiden pmd niet meer kan worden gerecycled.”

De pas beperkt straks in ieder geval wie de klep kan openen. Hoe daarmee achteraf kan worden vastgesteld wie eventueel verkeerd afval heeft aangeboden, is minder duidelijk: de verschillende stortingen belanden uiteindelijk in dezelfde ondergrondse opvangcontainer.

Eerste stop: de glasbak

En dan de praktijk. Onze statiegeldexpeditie begint eigenlijk nog helemaal niet bij een statiegeldautomaat. De eerste stop is bij de ondergrondse containers bij het winkelcentrum.

In een plastic tas zitten wijnflessen en glazen potten. Eerst netjes scheiden. De wijnflessen gaan bij het gekleurde glas, de witte appelmoespotten bij het witte glas.

Glas weg. Tas leeg.

Nou ja, bijna leeg. Er zit nog een metalen verpakking van vruchtensiroop in. Die hoort bij het PMD. En dan is er die plastic tas zelf, die inmiddels behoorlijk naar verschraalde wijn ruikt.

Glas en PMD wegbrengen bij ondergrondse containers in Zwolle

Eerste halte: de ondergrondse containers bij het winkelcentrum. Het glas gaat op kleur de glasbak in, daarna blijven de plastic tas en een metalen verpakking over.

Die vieze tas kan nu nog gewoon weg

Gelukkig staat er naast de glasbakken een openbare PMD-container.

En nu is het nog simpel. Klep vastpakken, opentrekken en de metalen verpakking en plastic tas kunnen erin. Geen pasje. Geen aanvraag. De naar oude wijn ruikende tas hoeft in ieder geval niet opnieuw mee de auto in.

Openbare PMD-container in Zwolle kan nu nog zonder ROVA-pas worden geopend

Klep open en weg ermee. Deze openbare PMD-container kan nu nog zonder ROVA-pas worden geopend. Straks is daarvoor eerst aangevraagde toegang nodig.

En we zijn niet de enigen die van dat gemak gebruikmaken. Voor ons komt een vrouw op de fiets aan met een juten tas. Ze heeft blikjes bij zich voor de PMD-container. Het plastic zakje waarin ze zitten, gaat er daarna keurig achteraan.

Klep open, afval erin, klep dicht.

Precies dát kan straks niet meer zomaar. Dat gaat Zwolle merken. 

Twee weken voordat zo’n PMD-winkelcentrumcontainer wordt afgesloten, plaatst ROVA er volgens de gemeente een informatiebord bij. Op de container komt een verwijzing naar de website waar inwoners toegang kunnen aanvragen.

Maar we zijn nog lang niet klaar

Weer terug naar onze expeditie. De wijnflessen en potten zijn weg. De metalen verpakking is weg. En gelukkig is ook die vieze plastic tas verdwenen.

Maar achter in de auto wacht nog een flinke hoeveelheid emballage: kratten, blikjes, plastic flessen, bierflesjes en grote tassen vol lege verpakkingen.

Dus door naar de volgende halte.

Verderop gaat de auto de parkeergarage in. Achterklep open. Eén blik op de hoeveelheid die nog mee moet en het is duidelijk: dit gaan we niet allemaal dragen.

Dus eerst op zoek naar een winkelwagentje.

Winkelwagen vol flessen en blikjes voor statiegeld in Zwolle

Dit draag je niet even onder de arm. Voor de rest van de emballage moet een winkelwagentje aan te pas komen.

Kar gevonden. Tassen erin, kratten erbij. Nu kan het echte statiegeldwerk beginnen.

Volgende stop: de bulkmachine in Zwolle-Zuid.

Dat klinkt alvast ideaal. Niet ieder blikje afzonderlijk netjes met de barcode naar voren aanbieden, maar gewoon de voorraad erin. Klep open, legen en de machine doet de rest.

De machine begint te tellen

Eerst maar eens kijken wat er allemaal in de tassen zit. Blikjes en colaflessen vooral. Die kunnen de machine in.

Het bierflesje dat ertussen zit, vis ik er weer uit. Glas mag niet in de bulkmachine.

En daarbij komt het minder smakelijke deel van deze onderneming. Onder in de plastic tas zit inmiddels een mengsel van oude cola en Monster blikjes. Mijn handen plakken. Het bierflesje zorgt voor de finishing touch: verschraald bier.

Maar dan begint de machine te tellen.

Bulkmachine in Zwolle telt 13 blikjes en 11 PET-flessen voor 4,40 euro statiegeld

De bulkmachine telt razendsnel: 13 blikjes en 11 PET-flessen leveren samen 4,40 euro op.

€ 4,40.

Dertien blikjes en elf PET-flessen zijn in één keer verwerkt. Dat schiet tenminste op.

Maar dan komt er iets terug

Helemaal probleemloos gaat het niet. De machine heeft onderaan een groot retourvak, een beetje zoals bij een snoep- of frisdrankautomaat.

En daar verschijnt ineens weer een fles.

Nog een keer proberen. De grote PET-fles opnieuw de trommel in. Weer terug.

Dan maar mee naar de volgende stop.

Ook de glazen bierflesjes en Fritz-Kola’s kunnen hier niet terecht. Dus na de eerste succesvolle inleverronde is de winkelwagen wel leger, maar bepaald nog niet leeg.

 

Niet alles verdwijnt in de automaat. Deze flessen mogen opnieuw mee naar de volgende halte.

Gelukkig: zeep

De bulkmachine heeft trouwens een voorziening die op dit moment bijna belangrijker voelt dan de statiegeldbon.

Er staat een speciale afvalbak voor de lege plastic tassen. En er is een kraan met zeep.

Een klein maar welkom detail: de lege plastic tassen kunnen na het inleveren meteen weg.
wasbak met zeep bij de bulkmachine

 

Na cola, bier en resten Monster onderin de tas ruiken mijn handen eindelijk weer fris.

Karretje draaien. Op naar de volgende halte.

35 bierflesjes: gratis sportschool

Bij Albert Heijn wacht de volgende ronde. Eén van de twee statiegeldautomaten is buiten gebruik. Dus eerst wachten tot de man voor me klaar is.

Daarna begint het echte werk.

Thuis wordt kennelijk niet aan keurige kratjes pils gedaan. We hebben speciaalbierliefhebbers. En dat betekent: flesje voor flesje.

Vijfendertig keer een bierflesje pakken, barcode zoeken, in de automaat steken en het volgende flesje pakken.

Normaal zouden sommige daarvan ook nog vanuit een tas op de grond moeten komen. Dankzij het winkelwagentje staan ze ditmaal iets hoger. Maar na flesje nummer 25 begint het toch aardig op een work-out te lijken.

Wie genoeg statiegeld spaart, kan het sportschoolabonnement bijna opzeggen.

Weer weigeraars

Ook deze automaat lust niet alles.

De twee colaflessen komen weer terug. Verschillende flesjes Fritz-Kola eveneens, terwijl andere exemplaren van hetzelfde merk probleemloos naar binnen verdwijnen.

Fles draaien. Nog een keer. Barcode naar boven. Opnieuw proberen.

Niets.

Uiteindelijk komt de bon uit de automaat. Tijd voor de financiële beloning. Bij deze Albert Heijn kan het statiegeld tegenwoordig ook bij de contantkassa van de zelfscan worden uitbetaald.

Kan.

Want precies die kassa blijkt defect.

Het geheim van de Fritz-Kola

Dan maar naar de gewone kassa. En als ik daar toch sta, vraag ik meteen waarom die Fritz-Kola’s eigenlijk niet werden geaccepteerd.

Een vriendelijke jonge medewerker loopt direct mee terug naar de automaat. Hij pakt een van de weigeraars en laat zien hoe het moet.

Rustig invoeren. Een beetje schuin. Barcode naar boven.

En ja hoor.

Zoef.

Het flesje verdwijnt alsnog de automaat in.

Nog 50 cent erbij. Die gaat maar in de portemonnee voor de volgende keer.

Die Duitse vakantie…

En dan wordt ook het raadsel van de geweigerde colaflessen opgelost.

Eerst dacht ik dat de machine moeilijk deed omdat er nog een klein beetje cola in zat. Maar daar blijkt het helemaal niet aan te liggen.

De flessen komen uit Duitsland.

Vakantie. Helemaal vergeten.

En dat flesje Fuze Tea dat maar niet geaccepteerd wordt? Daar zit simpelweg geen statiegeld op.

Dan blijven nog enkele bierflesjes over waarvan de barcode beschadigd is. Nog terug naar de glasbak?

Ik kijk naar mijn winkelwagen.

Voor mijn gevoel ben ik inmiddels al dik een uur bezig met iets wat thuis begon als: we moeten die flessen en blikjes eens wegbrengen.

Nee.

Die laatste flesjes gaan weer mee.

 

 

 

FOCUS NIEUWSBRIEF

Van het belangrijkste nieuws uit Zwolle tot de leukste weekendtips: elke donderdag in je inbox.

Lees ook dit over Zwolle