Park ontploft bij Kensington en Typhoon & Sticks op Bevrijdingsfestival Zwolle: duizenden zingen en springen me

Zwolle – Het veld liep vol bij Kensington, maar bij Typhoon & Sticks ontplofte het park pas echt. Het Bevrijdingsfestival in Park de Wezenlanden eindigde maandagavond in een mix van sfeer, energie en duizenden meezingende en springende festivalgangers.

Halverwege de avond zorgt Kensington voor een volle en sfeervolle weide, waarna Typhoon & Sticks het festival afsluiten met pure energie.

Kensington zorgt voor volle weide en sfeer

Halverwege de avond stroomt het veld snel vol voor Kensington. Waar het later vooral draait om springen en opzwepen, is het hier vooral genieten. Met duizenden mensen die hun handen in de lucht houden en rustig meebewegen, ontstaat een sfeervol moment op het festival.

“Zwolle, let me see your hands!”, roept zanger Jason Dowd. Het publiek reageert direct: handen omhoog, telefoons aan. Bij Little by Little verandert het park in een zee van lichtjes en zwaaien armen synchroon heen en weer.

Met nummers als Bridges en Riddles krijgt de band het publiek moeiteloos mee. “Zwolle, ik wil jullie handjes zien, klap klap klap – keep it going!”, klinkt het vanaf het podium, terwijl het veld ritmisch meeklapt.

Bij latere nummers als All For Nothing en Uncharted wordt het tempo iets opgevoerd, maar het blijft vooral een moment van samen beleven. De afsluiter Streets zorgt voor een luid meezingend veld. “Where do we go…”, klinkt het, waarna het publiek het overneemt met een massaal “Zwolle, Zwolle!”.

Ook elders drukte op het terrein

Niet alleen bij het hoofdpodium is het druk. Bij de silent disco staat een lange rij wachtenden. Op de skatebaan dansen bezoekers met koptelefoons op, terwijl anderen geduldig wachten. Eén erin, één eruit – de populariteit is groot.

Typhoon & Sticks sluiten af met energie en boodschap

Waar Kensington het publiek vooral liet meezingen en genieten, verandert de sfeer later op de avond volledig. Typhoon en Sticks betreden het podium en krijgen het publiek direct in beweging. “Zwolle, gooi je handen hoog!”, klinkt het. Het veld verandert in één grote springende massa.

Tijdens de show volgt een opvallend moment wanneer de twee Zwolse artiesten hun jas uittrekken en shirts van PEC Zwolle tonen. Daarmee onthullen ze het nieuwe uitshirt voor komend seizoen. Het publiek reageert luid en enthousiast: “Zwolle, Zwolle, Zwolle!”

Kippenvelmoment met oproep tot vrede

Tussen de muziek door neemt Typhoon het woord. Hij vraagt het publiek om samen ‘vrede’ te roepen. Na een eerste poging klinkt het nog niet overal even luid.

“Ik hoor twee derde van de crowd, maar we willen echt iedereen horen”, zegt hij. Daarna zwelt het geluid aan en roept het hele veld mee.

“Lieve mensen, wij eren de gevallen soldaten, wij herdenken de verschrikkelijke massavernietiging van onze Joodse broeders en zusters en we vieren dat Nederland is bevrijd in 1945. Vrede! We moeten dat blijven doen tot in de oneindigheid. Blijf je verdiepen in onze geschiedenis, blijf herdenken en blijf vieren. Vrede! Vrede! Vrede!”

Laatste energie en einde van de avond

Daarna gaat het tempo weer omhoog. Links, rechts – het veld beweegt massaal mee. Het publiek springt nog één keer alles eruit terwijl de laatste nummers over het terrein klinken.

Het publiek scandeert “Zwolle, Zwolle, Zwolle” en voor iedereen die nog een beetje energie over heeft, wordt er nog één keer alles gegeven.

Om tien voor elf valt het doek en komt er een einde aan een drukbezochte en zinderende Bevrijdingsdag in Zwolle.

Bezoekers vertrekken richting station en stad

Na afloop komt de uitstroom direct op gang. De eerste bezoekers vertrekken richting station Zwolle om de laatste treinen te halen. Anderen blijven nog even hangen in de stad, waar onder meer in de Assendorperstraat nog volop leven is bij horecazaken.

Zwolle kijkt terug op een geslaagde en drukbezochte editie van het Bevrijdingsfestival.