Zwolle – Wendy Gerrits (51) uit Kampen zal het niet snel vergeten: de brancardier die haar van de ene vlinder naar de andere vervoerde en even stopte op de verdiepingsgang. Gewoon om naar de zon te kijken, even een moment van rust. Een klein gebaar, maar van grote waarde voor Wendy.
Wendy Gerrits
Wendy is in haar leven vaker in Isala geweest dan haar lief is. Eind 2014 is haar baarmoeder verwijderd. In 2023 is ze geopereerd vanwege een vergrote schildklier. Door deze operatie kreeg ze een calciumtekort, waardoor ze een paar dagen na ontslag uit het ziekenhuis epileptische aanvallen kreeg. Hierdoor belandde ze op de Intensive Care. Verder is haar nierfunctie verslechterd. Daarnaast werden in 2020 tumoren in haar brein ontdekt.
Vage klachten
‘Ik had al jaren vage klachten. Mijn handen deden het niet goed meer. Ik werd toen naar reumatologie doorverwezen. Maar het werd niet beter. Ik werkte als monteur bij de KLM, maar daar moest ik mee stoppen.’
Gaandeweg ontstonden meer klachten: een rare druk achter in haar hoofd en moeite met lopen, wat zich ontwikkelde tot een halfzijdige verlamming. Op een gegeven moment kwam daar ondraaglijke hoofdpijn bij. ‘Mijn zus herkende mij niet meer en belde de huisarts. Die verwees me door naar de neuroloog.’
Zeldzame aandoening
Op 9 oktober 2020 kreeg ze een MRI-scan. ‘En toen was er paniek. Er zaten allemaal tumoren in mijn hoofd. Op 12 oktober werd ik geopereerd. Dat duurde 11 uur. Ik bleek 50 tumoren te hebben, waarvan er 30 zijn verwijderd. In 2021 ben ik opnieuw geopereerd om ruimte te maken voor de Gamma Knife. Ik heb namelijk 3 grotere tumoren: 2 in de hersenkamers en 1 in de hersenstam. Met de Gamma Knife zijn die bestraald.’
Na onderzoek bleek dat Wendy neurofibromatose type 2 heeft. Dit is een zeldzame aandoening waarbij tumoren kunnen ontstaan in het zenuwstelsel, onder andere in de hersenen en het ruggenmerg. Naar schatting hebben 300 tot 400 mensen in Nederland deze aandoening.
Opluchting
‘Het heeft bij mij best wel schade aangericht. Daarnaast zijn afwijkingen in de witte stof aangetoond die duiden op MS. Het schijnt heel uitzonderlijk te zijn om 2 zware neurologische aandoeningen te hebben. Ik moest afgelopen mei wel 85 minuten in de MRI-scanner, zowel vanwege de neurofibromatose als vanwege de MS. Ik vond het heel spannend: hoe had alles zich ontwikkeld? Maar volgens de neuroloog is alles stabiel. Een enorme opluchting!’
Wat Wendy vooral bijblijft van haar bezoeken aan het ziekenhuis, is hoe gehoord ze zich voelt. ‘Ik had een paar jaar geleden een hersenvochtlek. Daarna moest ik heel erg opletten dat ik geen oorontsteking kreeg, want dan heb je kans op hersenvliesontsteking. Toen ik eens hoofdpijn had en een beetje koorts, belde ik het ziekenhuis. Ik kon meteen naar Zwolle komen. Mijn KNO-arts was toen vrij, maar ze is langer gebleven omdat ze mij per se wilde controleren.’
Betrokken
Ze herinnert zich ook nog dat haar calciumtekort weer optrad. ‘Ik gebruikte namelijk medicijnen tegen epilepsie en daar waren we mee aan het afbouwen: van 3 per dag naar 2. Toen ik de poli belde, bleek mijn behandelend arts toevallig in de buurt te zijn. Ik vertelde haar dat ik bang was voor nieuwe epileptische aanvallen. Het grootste deel van de dag ben ik namelijk alleen thuis. Ze adviseerde mij om ‘s ochtends en ‘s avonds anderhalf tablet te nemen en belde me een week later weer terug om te horen hoe het ging. Dus ja, ik heb echt het gevoel dat ik bij Isala terechtkan als er iets is.’
Bijzondere momenten
Voordat ze in 2020 werd geopereerd, kon ze vanwege de tumoren in haar hoofd niet meer lopen. Toen ze een jaar later voor de tweede operatie in het ziekenhuis was, kon ze wel lopen. ‘De verpleegkundigen die toen dienst hadden, kwamen even kijken. Ze wisten nog wie ik was en vroegen hoe het ging. Ze vonden het helemaal geweldig dat ik weer kon lopen.’
Die vriendelijkheid doet Wendy goed. En daar is dat moment met de brancardier ook een mooi voorbeeld van. ‘Ze bleven gewoon even staan toen ze met mij onderweg waren. Dat zijn van die momenten die je bijblijven.’
