Laatste dijkhuisje Assendorp blijft in ere: ‘Dit gaan we niet laten verdwijnen’

Dichtgetimmerde ramen, hekken eromheen en de naam van Lagemaat Sloopwerken pontificaal in beeld. Voor veel Zwollenaren was het even schrikken: gaat het laatste dijkhuisje aan de Assendorperdijk tegen de vlakte?

Maar volgens Jeroen Heethaar, operationeel directeur van de Herstructureringsmaatschappij Overijssel (HMO), is het tegenovergestelde waar. “We gaan dit huisje niet laten verdwijnen. Het blijft in ere.”

Schrik om het hart

Het kleine pandje – gebouwd in 1877 – is het laatste tastbare overblijfsel van de oude dijkbebouwing in Assendorp. Toen het ineens “in de hekken” stond, sloeg de schrik om het hart bij veel mensen op Facebook. Generaties Assendorpers hebben herinneringen aan het huisje en de familie Pot die er jarenlang woonde. “Iedereen was welkom,” schrijven oud-buurtbewoners. “We speelden vaak in de kloostertuin en zelfs de monniken kwamen wel eens op de thee bij de familie.”

Integrale plannen rond klooster

Heethaar heeft goed nieuws. “We zijn formeel nog geen eigenaar, maar er ligt een overeenkomst met de oude eigenaar. We betrekken het dijkhuisje integraal bij de herontwikkeling van het Dominicanenklooster.”

Dat betekent volgens hem geen kale sloop, maar inpassing in een groter plan. “Wat je bij dit soort panden vaak ziet, is dat je de gevel behoudt of het huis in dezelfde verschijningsvorm herbouwt. De uitstraling – de look and feel – moet overeind blijven.”

Het pand verkeert volgens HMO in slechte bouwkundige staat en bevat asbest. “We moeten dus serieus aan de bak. Maar het uitgangspunt is behoud van karakter.”

Geen paviljoen, wél kwaliteit

Een los paviljoen in de kloostertuin, zoals eerder bedacht,  ziet de gemeente niet zitten. Wat HMO wél voor zich ziet, is een hoogwaardige herontwikkeling van het hele gebied binnen de kloostermuren.

“In deze tijd is het gebruikelijk om zo’n kloostertuin ook meer open te stellen. Je wilt een plek maken waar mensen blij van worden,” aldus Heethaar. Het wordt geen horeca “Horeca komt in het hoofdgebouw, maar het zou wel mooi zijn als we een plek hebben binnen de tuin war we iets mee kunnen bij bijvoorbeeld concerten,  iets fraais dat past bij de schaal van de wijk.”

Juist omdat het dijkhuisje het laatste exemplaar is, krijgt het volgens hem een bijzondere plek in de plannen. “Net zoals we de monumentale waarde van klooster en kerk respecteren, hoort dit huisje bij het verhaal van Assendorp.”

Meer vastgoed in handen HMO

HMO heeft inmiddels meer panden in het gebied verworven, waaronder het voormalige Beversport-pand aan de Assendorperstraat. “Dat hele blok is weer in tact,” zegt Heethaar. “Wat we daar precies mee gaan doen, is nog een puzzel. Het is te goed om te slopen, maar leegstand is ook geen optie.”

Alles binnen de kloostermuren wordt volgens hem als één samenhangend gebied ontwikkeld.

Monumentenstatus bleef uit

In 2021 vroegen de Vrienden van Assendorp en erfgoedvereniging Heemschut nog om een gemeentelijke monumentenstatus voor het dijkhuisje. Die kwam er niet.

Dat voedde de angst dat het pand zou verdwijnen voor nieuwbouw. Maar volgens Heethaar is daar geen sprake van. “We zijn juist in het leven geroepen om dit soort plekken zorgvuldig te herstructureren. Niet om ze gedachteloos te slopen.”

Voorlopig blijft het huisje achter hekken staan. Maar als het aan HMO ligt, keert het straks terug als herkenbaar onderdeel van een vernieuwd kloostergebied. En dat zal veel Assendorpers een stuk rust geven.