Hanneke PoelmansRadioRadio gemist

Hanneke Poelmans – Voorwaarts

Zwolle – Iedere laatste vrijdag van de maand verblijdt Hanneke Poelmans ons met een column over datgene wat haar bezighoudt. Hanneke is een veelzijdig creatief talent in onze stad: tekstschrijver, dichter, debatleider, moderator en spreker over bijvoorbeeld (haar) autisme. Daarnaast geeft ze gastlessen voor ProDemos over de democratie en rechtsstaat en is ze werkzaam als communicatiemedewerker bij Dimence.

Voorwaarts

Wat doe je in tijden van crisis, waarbij de hele wereld op z’n kop staat? Waarbij terughoudendheid op zijn plaats is en niemand er raar van opkijkt als je aangeeft even voorzichtig te zijn en een pas op de plaats neemt? Juist: dan neem je een levensgrote beslissing en koop je een huis. Ja, waarom niet? De oude Keynes zei het al: investeren in tijden van recessie. In mijn geval: investeren in mezelf tijdens een pandemie. Op 1 april kreeg ik het verlossende, en opvallend nuchtere, telefoontje van de makelaar dat ik de nieuwe eigenaar ben van een heerlijke gezinswoning in Westenholte.

In werkelijkheid was dit natuurlijk niet iets dat van de een op de andere dag zomaar plaatsvond; het was een proces waar ik al ruim twee maanden (of eigenlijk twee jaar) mee bezig was, en waar die ellendige pandemie zomaar doorheen kwam walsen. Maar ik liet me mijn pret niet bederven, wat denkt zo’n pandemie wel, ik was net zo lekker op dreef. Een traject dat me uren zweten, zwoegen, documenten bij elkaar zoeken, gesprekken voeren, huizen bezichtigen, bieden, kijken, hopen, maar niet kopen, teleurgesteld worden, weer opkrabbelen en opnieuw proberen, kostte. 2 maanden, 12 huizen, 3 biedingen en uiteindelijk 1 fantastisch nieuw huis. Van mij! Ik besef me hoe bevoorrecht ik ben, hoeveel mensen (zzp’ers, chronisch zieken) dit niet kunnen. Maar ik ben ook ongelooflijk trots op mezelf en wat ik heb bereikt.

Twee jaar na de scheiding en twee belachelijk dure huurwoningen. Eindelijk weer een eigen plekje. Eindelijk rust. Eindelijk weer een zolder én een tuin. Geen snelweg voor de deur, geen wietlucht van de onderbuurman, geen halfuur meer fietsen naar de stad. En ja, je neemt altijd jezelf mee, dus er is geen garantie op verlichting, op complete zelfrealisatie en puur geluk tot in de eeuwen der eeuwen. Ja, ook hier zal het ongeluk zich in grote en kleine hoekjes openbaren, ook hier zullen tranen vloeien, zal serviesgoed bedoeld of onbedoeld sneuvelen, zullen krassen op het parket en op de ziel ontstaan.

Maar het is een enorme stap voorwaarts, ik kan nu eenmaal niet anders dan geloven in voortdurende vooruitgang. Ook al lijkt het dagen-, maanden-, jarenlang alleen maar achteruit te gaan, lijkt alles zwart en ledig, uiteindelijk wordt het altijd weer licht. Ik kan niet anders dan blijven hopen, altijd blijven hopen, tot het eind toe blijven hopen, om dan op een dag een huis te kopen.

Meer bekijken
💬 WhatsApp ons! Heb jij een tip of opmerking voor de redactie? Stuur ons een bericht op 038-2340777 of stuur een mail: rtvfocuszwolle@gmail.com
Back to top button
Close