BluesworldRadio

Jimmy Dawkins & Johnny Winter in Bluesworld Studio

Zwolle – Ook vanavond komt Bluesworld uit de Studio van Radio Focus. Zoals gebruikelijk staan de twee uren weer in het teken van twee heel verschillende artiesten. Vanavond zijn dat Jimmy Dawkins en Johnny Winter. Reden genoeg dus om ook vanavond je radio weer op Focus af stemmen. Samensteller Cor Bartelink zorgt voor een onvergetelijke blueservaring.

Bluesworld Studio
dinsdagavond 20.00 – 22.00 uur
Radio Focus
luister hier live mee naar Bluesworld op Radio Focus

Jimmy Dawkins

Hij werd opgevoed door zijn muzikale familie in Greenwood. (Miss.) Daar slingerde een gitaar rond, waarop kleine Jimmy op zijn derde leeftijd al leerde tokkelen. In zijn tiener jaren leerde hij de kneepjes van Smiley Lewis, Guitar Slim, Lowell Fulson en Earl King. Andere muzikale invloeden uit die tijd waren van de zangers Roy Brown en Charles Brown.

In 1955 vertrok Dawkins op achttienjarige leeftijd met de Greyhound bus richting Chicago. Hij had zich goed ingepakt, aangezien Dawkins hoorde, dat de wind vanuit het meer nogal koud kon zijn. Hij had er geen rekening mee gehouden, dat het een zwoele julimiddag was, toen hij aan kwam. In eerste instantie vond Dawkins de settings van de band maar niks. Op het podium stonden hooguit twee solo gitaren, bass, drums en lag er een harmonica op de versterker van de zanger. Hij was de grote bands van Fats Domino en Ray Charles gewend, met veel koper werk. Die optraden in Greenwood.
In een interview met Living Blues nummer 108 van april 1993 zegt Dawkins, dat de enige reden voor hem was om richting Chicago te trekken om een baan te vinden, zodat hij op eigen benen kon staan. Echter wel met de zekerheid, dat hij op zijn familie terug kon vallen, aangezien die daar ook woonden. Voor de rest wist hij niets van de stad.

Naast zijn dagelijkse werk begon Dawkins in de band van harmonicaman Lester Hinton te spelen. Van 1956 tot 1959 speelde Dawkins met Left Hand Frank, Eddie King en Willie Black. In de tussentijd verliet hij zijn baan om professioneel te worden. Het was Magic Sam, die hem hielp aan zijn eerste platendeal met Delmark. In die tijd had Wilson Pickett een hit met Funky Broadway. Dawkins kon het gitaarloopje in dat nummer niet onder de knie krijgen. Hij belde Magic Sam op of hij niet kon helpen. Voor een grote six-pack Budweiser wilde Sam het wel doen. Die herinnerde zich, dat Bob Koester, de baas van Delmark, interesse had in Dawkins. Samen reden Sam en Dawkins naar de platenbaas om het contract te ondertekenen.

Voordat hij zijn eerste album Fast Fingers in 1969 op het Delmark label uitkwam, had Dawkins al heel wat opnamesessies achter zijn naam staan. Om een paar namen te noemen. Smokey Smothers, Freddy King, zijn vriend Luther Allison. Wild Child Butler, Walter Horton en Eddy “The Chief” Clearwater.
In 1971 won zijn debuutalbum Fast Fingers the Grand Prix du Disque de Jazz van het blad the Hot Club of France. Jammer voor Dawkins was, dat dit altijd zijn beste lp zou blijven. Twee jaar later bracht hij een aardige opvolger uit waar ook Otis Rush, als tweede gitarist en zanger “Big Voice Odom” op te horen waren. Dawkins had een hekel aan de bijnaam Fast Fingers. Waar hij zo snel mogelijk van af wilde. “Het gaat mij om het gevoel, dat ik die avond heb, wanneer ik optreed en met de bezoekers wil delen. Ik wil niet de clown uithangen. Het moet om het gevoel gaan.”

Jimmy Dawkins vult vanavond het eerste uur van Bluesworld Studio

Bert Lek van bluesmagazine vertelt daar nog een mooie anekdote over: “Dat hebben we gemerkt toen wij Dawkins in 1992 naar Tiel haalde voor de vierde editie van An Evening With The Blues. Samen met Big Time Sarah vormde hij de Chicago inbreng dat jaar. Dawkins wilde het festival afsluiten. Echter wij vonden dat Big Time Sarah dat moest doen. Maar hoe breng je een groot artiest met een uitstraling, die niet verder dan zijn tenen reikt, dat op een nette manier aan zijn verstand? “Je kunt nooit winnen van een vrouw, die gooit alles wat ze heeft in de strijd. Bovendien heeft iedereen al het nodige op, dus wordt er minder naar je geluisterd. Wanneer je midden in het programma staat, is iedereen aanwezig en na afloop kan je nog jouw cd’s verkopen. Want de laatste act verkoopt nooit wat. Iedereen wil zo snel mogelijk naar huis.” Dat verkopen, dat gaf de doorslag voor Dawkins. Dus schikte hij zich na veel mokken in de rangorde van de optredens. Later gaf hij schoorvoetend toe dat het zo beter was geweest.

Dit optreden was tevens de laatste keer Dawkins in ons land was. Elf jaar eerder zag ik  (Bert Lek, red.) hem voor het eerst in de kleine zaal van Muziekcentrum Vredenburg. Mijn recensie over dat mooie optreden gaf ik een kanttekening mee. Jammer dat Dawkins een rustig ingetogen mens is, dat hij bang is iets verkeerd te doen. Een brutaler mens had voor meer vuurwerk kunnen zorgen tijdens deze uitstekende bluesavond. Inderdaad als Dawkins meer flair had getoond, dan had hij veel meer uit zijn imposante carrière (21 albums) kunnen halen. Want zijn laatste album Tell Me Baby dateerde al weer uit 2004.

Playlist uur1:

Jimmy Dawkins – Blues And Soul (Blues And Pain 1994)
Jimmy Dawkins – Down So long (All For Bussiness 1972)
Jimmy Dawkins – Feel So Bad (Blisterstring 1977)
Jimmy Dawkins – Feel The Blues (Feel The Blues 1985)
Jimmy Dawkins – I Wonder Why (Fast Fingers 1969)
Jimmy Dawkins – It Serves You Right To Suffer (Tribute To Orange 1974)
Jimmy Dawkins – Lonesome Blues (B Phur Real 1995)
Jimmy Dawkins – Rockin D. Blues (Kant Sheck Dees Bluze 1991)
Jimmy Dawkins – Sweet Li’l Mama (West Side Guitar Hero 2002)
Jimmy Dawkins – Tired Of Krying (Tell Me Baby 2004)
Jimmy Dawkins – You Just A Baby Child (Hot Wire 81 1981)

Johnny Winter viel niet alleen op door zijn spel , maar ook door het feit dat hij – net als zijn broer – een albino was.

Johnny Winter

Johnny Winter was de oudste zoon van John Dawson Winter, Jr. en Edwina Winter, die veel hebben bijgedragen aan de muzikale interesse van hem en zijn broer Edgar. Zijn vader kwam uit Leland (Mississippi), een stadje waarvan hij in 1936 burgemeester werd, en hij speelde saxofoon en gitaar. Het gezin woonde eerst in Leland, maar zijn moeder kwam uit Beaumont in Texas en ging daarheen om van Johnny te bevallen. Later verhuisde het gezin definitief naar Beaumont, waar Johnny een groot deel van zijn jeugd doorbracht.

Hij begon op vijfjarige leeftijd met muziek maken op de klarinet. Later koos hij de ukelele en op aandringen van zijn vader koos hij voor de gitaar als instrument. Op elfjarige leeftijd begon hij een duo samen met zijn broer Edgar.

Vanaf 1959 speelde hij in verschillende onbekende bandjes totdat hij in 1968 zijn grote doorbraak maakte. In dat jaar werd hij door het blad Rolling Stone samen met Janis Joplin uitgeroepen tot een van de grote beloften in de rockmuziek. Johnny viel, behalve door zijn virtuoze gitaarspel, op door het feit dat hij, net als broer Edgar, een albino is. Winter maakte sinds eind jaren zestig verscheidene succesvolle albums en raakte toen verslaafd aan heroïne. Zijn muziek neigde steeds meer naar hardrock totdat hij in 1977 begon samen te werken met Muddy Waters. In de jaren tachtig maakte Winter een aantal albums met bluesrock in een geheel eigen stijl, waaronder Guitar Slinger en Third Degree. Vanaf de jaren negentig ging Johnny Winter fysiek sterk achteruit. Volgens sommigen was die achteruitgang te wijten aan zijn vroegere levensstijl, drank en drugs. Volgens anderen was het feit dat hij een albino is de oorzaak. Hij bleef echter optreden en bracht ook nog steeds regelmatig cd’s uit. Hij overleed op zeventigjarige leeftijd, vier dagen na een optreden op het Lovely Days Festival in Wiesen.

playlist uur2:
Johnny Winter – Black Cat Bone (Live) (The Essential Johnny Winter 2013)
Johnny Winter – Blue Monday (With Dr. John) (Step Back 2014)
Johnny Winter – Dust My Broom (Roots 2011)
Johnny Winter – Feedback On Highway 101 (Saints & Sinners 1974)
Johnny Winter – Got My Mojo Workin’ (Roots 2011)
Johnny Winter – I’m Yours And I’m Hers (Johnny Winter 1969)
Johnny Winter – Jumpin’ Jack Flash (Live Johnny Winter And 1971)
Johnny Winter – Killing Floor (With Paul Nelson) (Step Back 2014)
Johnny Winter – Last Night (Roots 2011)
Johnny Winter – Mama, Talk To Your Daughter (Live Woodstock Version) (The Essential Johnny Winter 2013)
Johnny Winter – Miss Ann (Second Winter 1969)
Johnny Winter – Rock & Roll People (Captured Live 1976).mp3
Johnny Winter – Rollin’ and Tumblin’ (The Progressive Blues Experiment 1969)

Meer bekijken
CRAFT Benelux Sportswear

Lees ook

Close